Witaj!

Witaj na moim blogu poświęconym mediom. Od lat interesuje się PR i mam dużą wiedzę na ten temat. W postach postaram sie przybliżyć Wam nieco informacji.
Zapraszam do lektury!

Witaj!

Witaj na moim blogu poświęconym mediom. Od lat interesuje się PR i mam dużą wiedzę na ten temat. W postach postaram sie przybliżyć Wam nieco informacji.
Zapraszam do lektury!

Witaj!

Witaj na moim blogu poświęconym mediom. Od lat interesuje się PR i mam dużą wiedzę na ten temat. W postach postaram sie przybliżyć Wam nieco informacji.
Zapraszam do lektury!

Witaj!

Witaj na moim blogu poświęconym mediom. Od lat interesuje się PR i mam dużą wiedzę na ten temat. W postach postaram sie przybliżyć Wam nieco informacji.
Zapraszam do lektury!

Witaj!

Witaj na moim blogu poświęconym mediom. Od lat interesuje się PR i mam dużą wiedzę na ten temat. W postach postaram sie przybliżyć Wam nieco informacji.
Zapraszam do lektury!

 

INDYWIDUALNE POCZUCIE CZASU

Rozwój nowych środków komunikowania i nowych środków trans­portu miał również wpływ na to, jak jednostki doświadczały czasowych i przestrzennych cech życia społecznego. Ujednoliceniu czasu towarzy­szyło rosnące zainteresowanie osobistymi doznaniami związanymi z cza­sem i przestrzenią, szybkością i symultanicznością oraz uniezależnieniem czasu od przestrzeni. Zainteresowania te znalazły odbicie w literaturze i sztuce końca XIX i początku XX w., począwszy od Prousta i Baudelai- re’a aż po Jamesa Joyce’a oraz od kubizmu i futuryzmu aż po surrealizm. Oddźwięk tego postępu w sztuce i literaturze badali percepcyjnie między innymi Stephen Kern i Marshall Berman. Przyjrzyjmy się temu, w jaki sposób rozwój środków komunikowania wpłynął na indywidualne poczucie czasu i przestrzeni.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

PRZED ROZWOJEM PRZEMYSŁÓW

Przed rozwojem przemysłów medialnych poczucie przeszłości i wie­dza ludzi o odległych miejscach kształtowały się przede wszystkim dzięki wymianie treści symbolicznych w bezpośredniej interakcji. Snucie opo­wieści odgrywało główną rolę w kształtowaniu pojęcia ludzi o przeszłości i odległym świecie. Dla większości z nich wiedza o przeszłości, odległych miejscach oraz historii ich społeczności zamieszkujących przestrzennie ograniczony obszar wywodziła się jedynie z tradycji ustnej, tworzonej i przekazywanej w społecznym kontekście życia codziennego. Rosnąca dostępność medialnych form symbolicznych stopniowo zmieniała spo­sób, w jaki większość ludzi zdobywała wiedzę oraz poczucie przeszłości i odczuwanie świata znajdującego się poza ich najbliższym środowiskiem. Tradycja ustna została uzupełniona i do pewnego stopnia przetworzona przez rozpowszechnianie produktów medialnych.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

POCZUCIE DYSTANSU

Do tej pory przeanalizowaliśmy wpływ niektórych czynników roz­woju środków komunikowania na zmiany postrzegania przeszłości oraz odległych zakątków świata przez jednostki. Zajmijmy się teraz nieco innymi zagadnieniami. Nasze poczucie czasu i przestrzeni jest ściśle związane z poczuciem dystansu, czyli tego, co jest blisko, a co daleko. Poczucie dystansu natomiast w dużej mierze zależy od tego, jakimi środkami transportu dysponujemy. Dla chłopów z minionych stuleci, Londyn był dużo bardziej odległy niż dla obecnych mieszkańców brytyj­skiej prowincji. W XVII w., kiedy drogi były w bardzo złym stanie, a śred­nia szybkość powozów konnych na traktach prowincjonalnych wynosiła prawdopodobnie około 30 mil na dzień, podróż do Londynu z hrabstwa Norfolk zabrałaby kilka dni; dziś można pokonać tę odległość w parę godzin. Środki komunikowania również odgrywają znaczącą rolę w kształtowaniu naszego poczucia dystansu.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

NARZUCENIE DYSCYPLINY

Wraz z narzuceniem dyscypliny czasowej w celu zwiększenia produkcji towarów dokonano pewnej transakcji: poświęcenie w teraźniejszości wymieniono na obietnice lepszej przyszłości. Zagadnienie postępu, opracowane przez filozofów oświecenia oraz ewolucyjne teorie społeczne, było już wyraźnie od­czuwane w codziennym życiu jako zarówno różnica między minionymi i obecnymi doświadczeniami, jak i wciąż zmieniający się horyzont oczekiwań związanych z przyszłością. Dziś sposób postrzegania czasu może ulegać zmianom. Ponieważ wzrasta tempo życia, przyszłość nie rozciąga się już przed nami jak ziemia obiecana. Wciąż przesuwająca się granica oczekiwań zaczyna się załamywać, gdyż coraz częściej pokrywa się z przyszłością, która okazuje się zupełnie nieoczekiwana.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

TRUDNIEJ NADĄŻYĆ

Coraz trudniej jest nadążyć za linearną koncepcją historii i postępu. Idea postępu jest sposobem kolonizowania przyszłości, sposobem dopasowywania przyszłości do naszych planów i oczekiwań. Lecz z każdym dniem mankamenty tej strategii  wychodzą na jaw, a przyszłość w konfrontacji z naszymi planami i oczekiwaniami wprawia nas wciąż w zakłopotanie, przestajemy więc trzymać się tej idei. Trudno powiedzieć, czy zmiany te będą postępowały dalej, a jeśli tak, jakie będą ich konsekwencje. Nie ma natomiast wątpliwości, że częściowo dzięki rozwojowi nowych form komunikowania i transportu nasze sposoby doświadczania czasu i przestrzeni uległy dość głębokim zmia­nom. Uczynię to zagadnienie głównym wątkiem następnych rozdziałów. Pytanie, do jakiego stopnia omawiany tutaj postęp wpłynął na prze­kształcenie naszego postrzegania biegu historii i umiejscowienie w niej nas samych oraz na nasze poczucie przyszłości i nasze w stosunku do niej nastawienie, chciałbym jednak pozostawić otwartym.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn