Witaj!

Witaj na moim blogu poświęconym mediom. Od lat interesuje się PR i mam dużą wiedzę na ten temat. W postach postaram sie przybliżyć Wam nieco informacji.
Zapraszam do lektury!

Witaj!

Witaj na moim blogu poświęconym mediom. Od lat interesuje się PR i mam dużą wiedzę na ten temat. W postach postaram sie przybliżyć Wam nieco informacji.
Zapraszam do lektury!

Witaj!

Witaj na moim blogu poświęconym mediom. Od lat interesuje się PR i mam dużą wiedzę na ten temat. W postach postaram sie przybliżyć Wam nieco informacji.
Zapraszam do lektury!

Witaj!

Witaj na moim blogu poświęconym mediom. Od lat interesuje się PR i mam dużą wiedzę na ten temat. W postach postaram sie przybliżyć Wam nieco informacji.
Zapraszam do lektury!

Witaj!

Witaj na moim blogu poświęconym mediom. Od lat interesuje się PR i mam dużą wiedzę na ten temat. W postach postaram sie przybliżyć Wam nieco informacji.
Zapraszam do lektury!

 

PRZEMYSŁY MEDIALNE

Oczywiście komunikowanie masowe nie jest jedynym sposobem komodyfikacji form symbolicznych. Sprzedaż dzieł sztuki w galeriach, domach aukcyjnych, gdzie można je nabyć jako towary, jest mnym przykładem tego samego zjawiska. Im więcej znaczenia symbolicznego przypisujemy takim pracom, tym większa jest ich wartość artystyczna i cena. Przemysły medialne nie są więc jedynymi instytucjami za­jmującymi się ekonomiczną waloryzacją form symbolicznych. W nowo­czesnym świecie odgrywają one jednak najważniejszą rolę i mają największy wpływ na życie codzienne większości ludzi. Trzecią cechą komunikowania masowego jest fakt, że istnieje strukturalna przerwa pomiędzy produkcją i recepcją form symbolicz­nych. W wypadku wszystkich typów komunikowania masowego kon­tekst produkcji jest całkowicie oddzielony od kontekstu lub kontekstów odbioru. 

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

PROCES PRZEPŁYWU KOMUNIKATU

Materiał symboliczny jest wytwarzany w kontekście lub kontekstach (instytucjach, które tworzą przemysły medialne), po czym są one transmitowane do oddalonych odbiorców (znajdujących się w zróż­nicowanych otoczeniach domowych). Ponadto, jak już wcześniej wspo­mniałem, w odróżnieniu od wszystkich innych form komunikowania w komunikowaniu masowym występuje separacja kontekstów, a prze­pływ komunikatu jest głównie jednokierunkowy. Kontekst wytwarzania nie jest również (lub nie w równym stopniu) kontekstem odbioru ani tez konteksty odbioru nie są (lub nie w równym stopniu) kontekstami wytwarzania. Dlatego przepływ komunikatu jest ustrukturalizowanym procesem, w którym możliwość udziału odbiorcy w procesie wytwarzania jest mocno ograniczona. Ta cecha znajduje bardzo istotne odzwierciedlenie w samej pracy producentów informacji medialnych, którzy pozbawieni są bezpośredniej reakcji swoich odbiorców.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

STRUKTURALNA PRZERWA

Strukturalna przerwa między produkcją a odbiorem przekazów medialnych oznacza mniej więcej tyle, że odbiorcy mogą z tych przekazów zrobić dokładnie to, co im się podoba w zakresie przyswajania przekazu, a jego twórca nie ma możliwości rozszerzenia swojego wywodu ani korekty ewentualnych nieporozumień. Sugeruje to, że pozycja odbiorców przekazu medialnego jest z zasady nierówna w odniesieniu do procesu komunikowania. Są oni, co wynika z natury komunikowania masowego, nierównymi partnerami w procesie wymiany symbolicznej. W porów­naniu z jednostkami zaangażowanymi w procesy wytwarzania i trans­misji odbiorcy przekazów medialnych mają stosunkowo niewielki wpływ na treść i tematykę przekazu. Nie oznacza to, że są zupełnie bezsilni w tym względzie ani że są jedynie pasywną widownią.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

GRANICA MIĘDZY FORMAMI

Granica pomiędzy tymi formami jest bardzo płynna, a w przyszłości, wraz z rozwojem nowych technik komunikowania oferujących usługi o coraz bardziej osobistym zakresie, może ulec dalszemu zatarciu. Niemniej jednak cechą charakterystyczną komuniko­wania masowego jest fakt, że jej produkty są dostępne dla wielu odbiorców — nawet jeśli faktycznie, z wielu różnych powodów, produkty te krążą w małym i ograniczonym sektorze społeczeństwa. Ta duża dostępność produktów medialnych ma poważny wpływ na to, jak odnosimy się do rozróżnienia pomiędzy tym, co prywatne, a tym, co publiczne. Fakt, że produkty medialne są dostępne dla dużej grupy odbiorców, sprawia, iż zaliczamy je do zjawisk publicznych w sensie ich „otwartości” lub „dostępności społecznej”. Zawartość przekazów medial­nych jest zatem uważana za publiczną, tj. widoczną i obserwowalną przez wiele jednostek, które są rozrzucone w wielu różnych kontekstach. 

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

WPŁYW NA ORGANIZACJĘ ŻYCIA SPOŁECZNEGO

Wszystkie środki techniczne mają wpływ na organizację życia społecznego, lecz rozwój technologii telekomunikacyjnej w drugiej połowie XIX w był szczególnie znaczący w tym zakresie. Przed nadejściem ery telekomunikacji rozszerzenie zakresu oddziaływania form symbolicznych wymagało ich fizycznego przetransportowania (z kilkoma tylko wyjątkami — na przykład semafor). Lecz wraz z rozwojem wczesnych form telekomunikacji, takich jak telegraf czy telefon, nie było to już konieczne i dzięki temu można było uniknąć czasowego opóźnienia w przekazie. Dlatego też nadejście ery telekomunikacji spowodowało uniezależnienie czasu od przestrzeni w tym sensie, że przesunięcie przestrzenne nie powodowało już konieczności opóźnienia czasowego. Można już było przekazywać informacje i treści symboliczne na odległe dystanse ze stosunkowo niewielkim opóźnieniem natomiast po zain­stalowaniu kabli transmisyjnych możliwe było nadawanie przekazów w czasie potrzebnym jedynie na ich zakodowanie i odkodowanie. Oddalenie przestrzenne zostało znacząco zmniejszone, podczas gdy opóźnienie czasowe niemalże zupełnie zlikwidowane.

 

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn